Algorytmy parzystości, mechanika odbudowy, zaawansowane pojęcia oraz wybór poziomów w praktyce.
RAID dzieli dane na bloki, które są rozkładane (striped) po dyskach zgodnie z rozmiarem paska (chunk/stripe size). Poziomy z parzystością zapisują dodatkowe informacje umożliwiające odbudowę (write penalty wpływa na zapis). Odbudowa (rebuild) przebiega blokowo i silnie obciąża macierz – stąd znaczenie scrubbingu.
Błąd niekorygowalny odczytu. Ryzyko rośnie wraz z pojemnością i czasem. Stąd zalecenie RAID 6 przy dużych HDD.
Niekompletny zapis parzystości po utracie zasilania. Rozwiązanie: write-back cache tylko z UPS, kontrolery z journalingiem.
Dodatkowe operacje zapisu dla poziomów z parzystością (np. 4 operacje dla RAID 5). Wpływa na wydajność baz danych.
Okresowa weryfikacja danych i parzystości w celu wczesnego wykrycia błędów. Zalecane co 2–4 tygodnie.
Rozmiar paska danych. Dla wideo – duże (256 KB), dla baz danych/VM – mniejsze (32–64 KB).
Macierze tworzone przez system operacyjny (np. mdadm, ZFS, Storage Spaces). Plusy: elastyczność, brak zależności od kontrolera. Minusy: obciążenie CPU, zależność od OS.
Macierze obsługiwane przez dedykowany kontroler z własnym CPU i cache. Plusy: wysoka wydajność, funkcje cache/BBU. Minusy: vendor lock‑in, utrudnione migracje.